Alfred Schamanek, ukr. Альфре́д Шама́нек (ur. 20 maja 1883 we Lwowie – zm. 1920) – ukraiński działacz wojskowy, pułkownik UHA.

Lwowianin pochodzenia niemieckiego. Ukończył Cesarską Akademię Wojskową w Wiedniu, od 1914 był kapitanem Sztabu Generalnego armii austro-węgierskiej w Galicji, następnie na froncie włoskim i Bliskim Wschodzie (Austriacki Korpus Pomocniczy w Syrii).

W listopadzie 1918, po kapitulacji armii austro-węgierskiej, powrócił do Galicji, wstąpił do UHA, od kwietnia 1919 został szefem sztabu II Korpusu UHA. Odznaczył się w ofensywie czortkowskiej i ataku na Kijów w sierpniu 1919.

Był szefem sztabu na froncie przeciwbolszewickim. Dzięki jego planom, UHA zwyciężyła Armię Czerwoną pod Winnicą (12 sierpnia 1919), Berdyczowem (19 sierpnia 1919) i Żytomierzem (21 sierpnia 1919).

Od stycznia 1920 szef sztabu CzUHA, aresztowany przez bolszewików, został zastrzelony podczas ucieczki w czasie przeprawy przez Dniestr. Pochowany w wsi Porohy koło miasta Soroki.