Wielki Orczyk Ukraina Bol'shiye Yerchiki Velikiy Yerchik Kamieniec Podolski

Kamieniec Podolski

Pierwsze wzmianki w 1062 r., gdy miasto należało do Rusi Kijowskiej. 1240 gród został zburzony (?) przez Tatarów. Obecnie część badaczy uważa, że najazd mongolski ominął Podole. W 1352 r. miasto zostało przelotnie opanowane przez Kazimierza Wielkiego, następnie znajdowało się pod rządami władających Podolem kniaziów Koriatowiczów starających się zachować maksimum niezależności swego księstwa dzięki politycznemu balansowi pomiędzy Polską (przelotnie w latach 1366-1370 byli lennikami Kazimierza Wielkiego), Wielkim Księstwem Litewskim oraz Węgrami. Po usunięciu Koriatowiczów przez Witolda działającego z inspiracji Jagiełły (1394 rok)Kamieniec Podolski przechodził z rąk do rąk: w latach 1395-1399 był w rękach polskich (władał nim Spytek z Melsztyna), w latach 1399-1402 w rękach Wielkiego Księstwa Litewskiego, w latach 1402-1411 znowu w rękach polskich (rządził wówczas m.in. Klemens z Moskorzowa), w latach 1411-1430 przejęło władzę nad nim Wielkie Księstwo Litewskie. Rządy polskie ustabilizowały się w Kamieńcu dopiero od 1430 roku. W roku 1434 miasto zostało stolicą nowo utworzonego województwa podolskiego. Z uwagi na obronne położenie w zakolu rzeki Smotrycz i rozbudowaną sieć fortyfikacji powszechnie uważane za najpotężniejszą warownię Rzeczypospolitej, miejsce wielu bitew i oblężeń.

W czasie wojen polsko-tureckich w II poł. XVII wieku, w 1672 sułtan Mehmed IV obległ Kamieniec ze 100-tysięczną armią wyposażoną m.in. w nowoczesną, obsługiwaną przez Francuzów, artylerię. Po krótkim oblężeniu, w sierpniu 1672, szczupła załoga poddała Kamieniec oblegającym. Podczas ewakuacji zamku nastąpił wybuch w prochowni, podobno to zrozpaczony major artylerii kamienieckiej Hejking zapalił lont. W wybuchu zginął m.in. komendant obrony zamku, pułkownik Jerzy Wołodyjowski

Na mocy 1672 zawartego przez Michała Korybuta-Wiśniowieckiego traktatu w Buczaczu Kamieniec wraz z Podolem i województwem Bracławskim należał w latach 1672-1699 do Imperium osmańskiego jako czternasta w Europie prowincja - Ejalet kamieniecki. W Kamieńcu, (stolicy ejaletu) ulokowano potężny, jeden z pięciu największych - obok Belgradu, Budy, Kandii i Bagdadu - garnizonów Imperium. Ziemie te wróciły do Rzeczypospolitej na mocy Pokoju w Karłowicach 1699.

Pozostałością z czasów tureckich w Kamieńcu jest minaret przy katedrze Św. Piotra i Pawła. Po odzyskaniu miasta w 1699, zgodnie z traktatem pokojowym, minaret z półksiężycem pozostawiono. Ustawiono na nim drewnianą figurę Matki Boskiej. W 1756 zastąpiono ją sprowadzoną z Gdańska, wykonaną ze stopu miedzi i srebra, mierzącą 4.5 m pozłacaną rzeźbą. Katedra kamieniecka jest jedynym na świecie kościołem katolickim, przed którym stoi minaret.

Po opuszczeniu Kamieńca rolę kluczowego punktu obrony tego regionu Rzeczypospolitej sprawowały zbudowane nieopodal, przy ujściu Zbrucza do Dniestru,z polecenia Sobieskiego Okopy Świętej Trójcy.

Od 1793 r. w granicach Rosji, Kamieniec został siedzibą guberni podolskiej.1920 znalazł się na terenie radzieckiej Ukrainy, choć bolszewicy chcieli oddać miasto Polsce. Przez długi czas siedziba obwodu w Ukraińskiej Republice Radzieckiej, przeniesiona później do miasta Chmielnicki (d. Płoskirów).

Tekst Wikipedia

kam_pod1.jpg
kam_pod1.jpg
4 KB
kam_pod2.jpg
kam_pod2.jpg
39.49 KB
jpg
kam_pod2
45.24 KB
jpg
kam_pod2
45.24 KB
jpg
kam_pod5
45.24 KB
jpg
kam_pod6
45.24 KB
jpg
kam_pod7
45.24 KB
jpg
kam_pod8
45.24 KB
jpg
kam_pod9
45.24 KB
jpg
kam_pod10
45.24 KB
jpg
kam_pod11
45.24 KB
jpg
kam_pod12
45.24 KB
jpg
kam_pod13
45.24 KB
jpg
kam_pod14
45.24 KB
jpg
kam_pod15
45.24 KB
jpg
kam_pod16
45.24 KB
jpg
kam_pod17
45.24 KB
jpg
kam_pod18
45.24 KB
jpg
kam_pod19
45.24 KB
jpg
kam_pod20
45.24 KB
jpg
kam_pod21
45.24 KB
jpg
kam_pod22
45.24 KB
jpg
kam_pod23
45.24 KB
jpg
kam_pod24
45.24 KB
jpg
kam_pod25
45.24 KB
jpg
kam_pod26
45.24 KB
jpg
kam_pod27
45.24 KB
jpg
kam_pod28
45.24 KB
jpg
kam_pod29
45.24 KB
jpg
kam_pod30
45.24 KB
jpg
kam_pod31
45.24 KB