Pieczyngowie, związek kilku plemion koczowniczych z grupy oguzyjskiej, którzy wyruszyli ze swoich pierwotnych siedzib w Azji Środkowej i VIII - IX wieku osiedlili się między dolnym biegiem Wołgi a rzeką Jaik (obecnie Ural). W IX wieku w wyniku naporu Chazarów przenieśli się nad Morze Czarne, między Donem i Prutem. Później zostali zepchnięci przez Połowców nad Dunaj. W 1036 roku doszło do wielkiej bitwy między Pieczyngami a wojskami Jarosława Mądrego i Połowcami, w której Pieczyngowie ponieśli klęskę i zostali zmuszeni do wywędrowania na południe i osiedlenia się na zachodnim wybrzeżu Morza Czarnego między Dunajem i Dniestrem. W roku 1048 wyruszyli swoimi wojskami w kierunku Bałkanów i spustoszyli Bułgarię, Macedonię i Trację. W następnych wiekach ulegli częściowej asymilacji z ludnością romańską i słowiańską, część natomiast przetrwała do dziś jako Gagauzowie, którzy zamieszkują tereny południowo-wschodniej Mołdawii.